هلسینکی، ۱۹۴۵. پایان جنگ حس جدیدی از آزادی هنری و اجتماعی را برای تووه یانسون نقاش به ارمغان می‌آورد. در حالی که او رویاهای هنری خود را بر نقاشی متمرکز کرده است، قصه‌های مسحورکننده موجودات «مومین» که او برای کودکان ترسیده در پناهگاه‌های بمب تعریف می‌کرد، به سرعت جان می‌گیرند و شهرتی بین‌المللی برایش به همراه می‌آورند.

با الهام از رویدادهای واقعی. دختری ۱۴ ساله گزارش می‌دهد که مورد تجاوز قرار گرفته است، اما کسی حرفش را باور نمی‌کند. تمام اهالی روستا علیه او و خانواده‌اش موضع می‌گیرند.

فیلم داستان پیرمردی متبحر در شناخت آثار نقاشی است. او در جریان یک حراجی محلی تابلویی با ارزش را کشف می‌کند، اما هیچ‌کس نمی‌خواهد ارزش کشف او را باور کند و ...